Zmierzcha się…

Zmierzcha się…

I nagle staw zaczyna

Rechotać

Nad rzeką - 

Patrzę jak płynie

Czas

Pomiędzy

Narodzinami a śmiercią

Świetlik

Moje powyższe utwory zostały opublikowane na łamach Papierowego Żurawia, Internetowego Magazynu Polskiego Haiku nr 1/2026 (8). 

 

Zmierzcha się…

Zmierzcha się…

I nagle staw zaczyna

Rechotać

Skwarne popołudnie

Unosi się na falach 

Czyjś kapelusz

Już wieczór...

Przewijam do przodu

Dobrze znany film 

Spadająca gwiazda

Spadająca gwiazda 

Staw nagle się rozjaśnił 

Rechotem żab 

Krew poległych

Teraz wznosi się tutaj 

Gęsty las

Ich ręce wołające o ratunek

Który nigdy nie nadszedł   

Przesilenie

Strzelają iskry ze starych

Listów miłosnych

Wieczór przy kominku 

Od czasu do czasu trzask 

Starych stawów

Stare stawy 

Porośnięte gęstą rzęsą 

Oczy podwodnego smoka 

Głębia.

Co kryje się w tym stawie, który przyoblec chce się w haiku?
A może to jednak moje własne chcenie? Mimo iż tak silnie czuję, że to nadpływa z zewnątrz? Może to właśnie ja? Ja, która nie mam granic i rozprzestrzeniam się w nieskończoność, poza nieistniejącym czasem.


Cichy zmierzch
W głębi stawu
Coś się poruszyło