Przemiany

Chodzę 

Coraz później spać

Najpierw była to godzina pierwsza 

Która niepostrzeżenie

Przeniknęła w drugą; 

Po oficjalnej zmianie czasu (na zimowy)

Pozostała na swoim stanowisku 

Oznaczając nagle jednak przecież

Coś innego niż przedtem 

(Dawną pierwszą)

Po czym chytrze, niby znienacka,

Zaczęła dążyć w kierunku 

Godziny trzeciej 

Będącą z kolei kiedyś dawno temu

Niekiedy nawet dwudziestą trzecią

I tak noc

Zaczyna mi się 

Pomału zmieniać w dzień 

A dzień rozpływa niczym

Plama z sympatycznego atramentu

Na lnianym obrusie 

Mój świat całkiem dosłownie staje na głowie... 

Co zatem zupełnie w tej sytuacji naturalne

Ci którzy kiedyś 

Odeszli z mojego życia

Powracają do niego 

W coraz bardziej realnych snach

 

***

w telewizji -

same powtórki

przez okno - 

same powtórki 

we śnie - 

nareszcie (coś nowego)

a co dopiero 

w podróży

czyli też we śnie

tyle że śnionym 

z otwartymi oczami 

***

Po tym gdy wreszcie 

Spotkałam cię na jawie 

Odzyskałam swoje sny… 

Równonoc 

to się już dzieje

 

zatopione miasta
zatopione domy
porzucone
patrzące pustymi oknami
w których nikt nawet
nie zdążył wybić szyb
cisza odbijająca się od nich
refleksami podwodnego
rozżarzonego do białości słońca
zatopiony świat
który istnieje już
w zbiorowym śnie
i pomału
wsącza się w jawę