Kiedy

Kiedy nadejdzie

Właściwy moment

Poskłada się. 

Wszystkie puzzle znajdą 

Swoje miejsca:

Pierwszy równocześnie z ostatnim. 

I odsłoni się obraz, 

I stanie się jasność,

Jakby była tu od zawsze. 

Wszystko co przedtem 

Jest waleniem głową w mur. 

Również modlitwa. 

Wszystko co przedtem 

Jest jednak zarazem konieczne:

Każdy krzyk niknący w pustce

Każde spojrzenie w ciemność

Każde zatrzymanie serca

Każde jego przyspieszenie 

Każde pocałowanie klamki 

Każdy obgryziony 

Bez udziału świadomości paznokieć

Ukryty pod tipsem

Lub nie. 

Poblask

Jakoś tak odruchowo 

Stawiam światła przy ich głowach 

W ciemnościach widać wtedy 

W migotliwych przebłyskach 

Ich imiona i nazwiska 

Daty przyjścia i odejścia 

Choć oni przecież i tak tego nie potrzebują 

Są już gdzie indziej 

I to od chwili gdy niknie ich oddech

Lecz to się dzieje tylko tutaj 

Przemierzają zatem od razu nową przestrzeń

Szukają zaglądają wybierają na powrót

Chyba więc tak naprawdę zapalam to światło 

Dla siebie

Żeby to mnie łatwiej było wędrować

W tym naszym tutejszym bardo 

Zmiany klimatyczne

Zmiany klimatyczne
W środku dnia
Nagła ciemność



Nagła ciemność
Na znanej dotąd drodze
Czarna dziura



Czarna dziura
Wiruje wokół własnej osi
Derwisz