ruchoma mandala albo wieczyste poszukiwanie

notuję wszystko notuję

fotografuję wszystko fotografuję 

żeby nie przegapić znaku 

znaku wiodącego znaku ponad znakami

znaku wszystkich znaków 

o ile się pojawi 

o ile go nie przegapię notując 

akurat coś innego coś innego fotografując 

o ile w ogóle taki znak istnieje

lecz jeśli nie może go wydobędę 

wyłuskam wykreuję 

tym całym swoim staraniem

notowaniem fotografowaniem wypatrywaniem 

ukierunkowaniem 

Refleksy, wglądy, przejawienia. (8)

   Znajdowanie nie jest efektem końcowym szukania. Szukając, de facto, co i raz się znajduje. A potem znów się szuka, równocześnie znajdując. Tyle, że nie zawsze to, co było zamierzone, to, co było wyznaczonym celem poszukiwań. On jest po prostu potrzebny do tego, żeby wyruszyć – w powtarzalną cyklicznie, choć zarazem nieustannie podlegającą fluktuacjom (bo znajdujemy ciągle coś nowego, innego), nieskończoność.

  Przyzwyczajenia: niewidzialne szyby, ściany, które stawiamy tu i ówdzie, a potem (z zaskoczeniem i wzburzeniem) mówimy: „Przecież tędy nie da się przejść!”. I potrzebujemy chwili, i to niejednej, żeby zrozumieć, dlaczego tak jest. 

  Nieważne, na co patrzysz – ważne, co widzisz.