Czas

Czas nie istnieje

Jakimś jednak cudem pędzi jak oszalały

Patrzymy na zegarek 

A tu już dwunasta 

Szesnasta siedemnaście

Dwudziesta druga pięćdziesiąt jeden 

Szósta siedem 

I znów dwunasta

A gdybyśmy przestali 

Patrzeć na zegarek 

Co stałoby się z nieistniejącym czasem?

Zagubiłby się w samo-zdumieniu?

Popadł w nieład splątanych ze sobą

Nigdy nie mających racji bytu sekund i godzin? 

Zatrzymałby się wraz z nami? 

Tak, zdaje się, że jest w nas ta moc 

Aby zatrzymać pędzący nieistniejący czas